කටකාරි ගෙන් අවුරුදු සුබපැතුම්

වැව් පොකුනු දිය කඩිති සිනා කැන් සල සලා

සිහිලසින් නලවාවි මිහිකතම සනසලා

මිහිලිය ගෙ ගිනියම්ව තැව්නු දෙකොපුල් බලා

වැසි දෙවිඳු හාදු දෙයි සැඩ හිරුට ඔරවලා

තුරෙන් තුර දොරින් දොර නැවුම් බව ඉතිරී

සරින් සර පෙම්වත්ව කුරුලු ගී මිහිරී

මුවෙන් මුව සිනාසෙන බක්මහේ අසිරී

සිතෙන් සිත රැඳේවා කිසිදාක නොමැකී

ආයු බොහෝ වී සියළු සිත් පහන් වේවා

හිත් පුරා මිනිස්කම් සුවඳ විහිදේවා

තැවුල් පිරි කොපුල් වල සිනහ ඉතිරේවා

පැතුම් පිරි අවුරුද්ද සැමට සුබ වේවා

මගේ ආයාචනය

එදා නම් වැස්ස නුඹ සොඳුරුතම සිහිනයක්

පෙම් හැඟුම් තටු ලැබූ රස මවන ලෝකයක්

ගුගුරුවා ගෙන අහස නුඹ ආව වේගයක්

මෙදා නුඹ බිය රැඳුන නපුරුතම හීනයක්

ගංකොමලියගෙ පහසින් සරු ගම් පියසේ

මා ප්‍රිය සුහද නෑ පිරිවර සමඟ වෙසේ

රකුසු වෙසින් නුඹ එනකොට මේ විලසේ

කොලොම් පුරේ  මම වැහි සුව විඳිනු කෙසේ

මිහිකත සනහ සනහාලන වැහි බින්දූ

මගෙ හද දව දවා නෙත කඳුලැලි රැන්දූ

ඔහු ගැන විපරමෙන් තිස්පැය බිය කැන්දූ

මල්වැස්සක් වෙලා වැහැපන් වැහි බින්දූ

පොද වැස්සක්ව කෙත් වත් සරු කරලන්න

චන්ඩ නොවී ගං ඇල දොල පුරවන්න

කලට වැසි දිදී ගස් වැල් පුබුදන්න

ආයෙත් එපා රුදුරුව ගම් වනසන්න

නුඹේ මුදු මදුර ස්වර සෙනෙහසින් හැඩවෙවී

නුඹේ මුදු මදුර ස්වර සෙනෙහසින් හැඩ වෙවී

මගේ ලොව නිවාලයි කඳුලකට ඉඩ නොවී

නුඹේ හද වීනාවෙ ස්වර අතර නැලවෙවී

සසරේම හිඳින්නම් ඔය සෙනෙහෙ සිර වෙවී

ගඟක් ගිම් දුරලන්නෙ සයුර හමු වුනු දාට

දහක් කවි පබැදෙන්නෙ ලොවක් නිදියන රෑට

මලක් පෙති විහිදන්නෙ මුවරදින් පිරි දාට

මගේ හද සැනසෙන්නෙ නුඹෙ කිරුල හිමි දාට

තටු සිඳුනු සමනළී

තටු සිඳුනු සමනලී
නෙත් කඳුලු සැලි සැලී
අවසන්ව සැනකෙලී
ලතවේවි සියුමැලී


ගම්මානයේ සොඳුරු රූ තාරකාවී
නෙත්මානයේ මව් හැදුනු සීදේවී
සිනා කැන් සල සලා දඟ කරපු සාවී
දිරියෙන්ම නැණ වඩපු සොඳ බාලිකාවී


කැකුලු ඇඟ කඳ සොඳට
මෝරලා යස රුවට
රොන් සොයන බිඟු කැලට
බැලුම් අඩු නෑ නුඹට


රිය කවුලුවෙන් ගමේ දිලිඳුකම් බල බලා
ගම වටේ ඉගිලුනේ ඔහු සමග හිනහිලා
ඔහු කතාවෙන් මැවූ සුරලොවේ තනිවෙලා
නුඹ හඬයි  ඉකිලමින් ගම අසල නැවතිලා

ඉතින් ඉගිලී යන්න

ඇවිත් නුඹෙ නෑසියන්

දායාධ විමසමින්

වචන අවි අමෝරා යුධ වදිනවා

දෑවැද්ද නැති ගෑනු ගන්න තොට පිස්සුදැයි

රුදුරු කරකෂ වදන් ඇසෙනවා

සතෙන් සතේඑක්කරන්

මාසෙ මුල පඩි පතෙන්

කනකරට රන් රුවන්

නොතැනුවේ කිම මගෙන් අහනවා

අම්ම ගේ බෙහෙත් ටික

ලිප ඉදෙන බත්පතට

මගේ හැම හීනයම

කැප කරපු බව නුඹත් දන්නවා

සැප දුකට හුරු හිතක්  

ආදරෙන් නුඹ නමින්

දායාධ ලෙස දෙන්න

මගේ ලඟ නොවෙනස්ව තියනවා

නුඹට ඒ දායාධ පිලිගන්න නොහැකි නම්

ඉතින් ඉගිලී යන්න

හදවතේ දොර කෞලු හරිනවා

දුක නැති නත්තලක්

උඳුවප් සීතට වියලුනු

නුඹේ කඳුලු මුව දිලිහුනු

කුසගින්නට කුස හැකිලුනු

නුඹේ කඳුලු දුටුවද උන්

තුන්තිස් පැය දුක උහුලපු

පාට පාට විදුලි බුබුලු

නෙක නෙක සැරසිලි විසිතුරු

නත්තල් ගස් ගවලෙන් හෙම

තිබුනා සල්පිල් පුරවපු

පුංචි පුංචි මූනු පොඩිති

ඒ තැන් වල අඩුවක් නැති

වපුරන විට සිනා සිඟිති

යමින් එමින් දකින නුඹේ

හිත දවනා දුක සුමිතුර

තිබුනා එක නෙත් බැල්මක

කාත් කවුරුවත් නොදැකපු

කොටුව පුරා දුව පනිමින්

කිලෝ ගණන් බර උස්සන්

කකියන කය වාරු කරන්

මේ තරමට වෙහෙස වෙන්නෙ

දොරකඩ හිඳ මග බලනා

පොඩිඑකීට දුක නැති නත්තලක් අරන්

හෙට උදෙන්ම ගමට යන්න.